بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم

امام و رهبر و مرجع تقلید عزیز و معظم

به نظر می‌رسد در ملاقاتهای معمولی، به خاطر کارهای زیاد و خستگی جنابعالی، فرصت کافی برای طرح و بحث مطالبی اساسی که داریم به دست نمی‌آید، ناچار چیزهائی که تذکرش را وظیفه تشخیص می‌دهم تحت عنوان: «النصیحه لائمه المؤمنین» در این نامه بنویسم؛ خواهش می‌کنم توجه فرمائید و در ملاقات بعدی جواب لطف کنید:

۱- یکسال پیش پس از انتخابات ریاست جمهوری نامه‌ای به خدمتتان نوشتیم که نسخه‌ای از آن ضمیمه این نامه است. شما در بیمارستان قلب بستری بودید و ملاحظه حال شما مانع تقدیم نامه گردید، خواهش دارم، اول نامه را ملاحظه نمائید و سپس این یکی را.

۲- احساس می‌کنم که روابط و ملاقاتهای ما با جنابعالی، صورت تشریفاتی به خود می‌گیرد و محدودیتهایی در طرح و بحث مطالب –من جمله خوف از اینکه جنابعالی موضع‌گیری سیاسی و رقابت تلقی کنید- به وجود آمده و من خائفم که این حالت خسارت بار باشد.

۳- تبلیغات متمرکز مخالفان –که از مقام رسمی و تریبونهای رسمی در رُل مخالف و اقلیت سخن می‌گویند- و نصایح کلی و عام جنابعالی و سکوت و ملاحظات ما که علل موضع‌گیریها را روشن نکرده‌ایم، وضعی به وجود آورده که خیلی‌ها خیال می‌کنند ما و طرف ما بر سر قدرت اختلاف داریم و دو طرف را متساویاً مقصر یا قاصر یا ... می‌دانند. ما برای حفظ آرامش نمی‌توانیم مطالب واقعی خودمان را بگوئیم و جنابعالی هم صلاح ندانسته‌اید که مردم را از ابهام و تحیر درآورید.

خود شما می‌دانید که موضع نسبتاً سخت مکتبی امروز ما، دنباله نظرات قاطع شما از اول انقلاب تا به امروز است، بعد از پیروزی معمولاً ما مسامحه‌هائی در اینگونه موارد داشتیم و جنابعالی مخالف بودید، اما نظرات شما را با تعدیلهائی اجرا می‌کردیم؛ شما اجازه ورود افراد تارک‌الصلوة یا متظاهر به فسق را در کارهای مهم نمی‌دادید، شما روزنامه آیندگان و ... تحریم می‌کردید، شما از حضور زنان بی‌حجاب در ادارات مانع بودید، شما از وجود موسیقی و زن بی‌حجاب در رادیو تلویزیون جلوگیری می‌کردید؟ همین‌ها موارد اختلاف ما با آنها است. آیا رواست که به خاطر اجرای نظرات جنابعالی ما درگیر باشیم و متهم و جنابعالی در مقابل اینها موضع بی‌طرف بگیرید؟ آیا بی‌خط بودن و آسایش طلبی را می‌پسندید؟ البته اگر مصلحت می‌دانید که مقام رهبری در همین موضع باشد و سربازان خیر و شر جریانات را تحمل کنند، ما از جان و دل حاضر به پذیرش این مصلحت هستیم، ولی لااقل به خود ما بگوئید. آیا رواست که همه گروه دوستان ما به اضافه اکثریت مدرسین و فضلاء قم و ائمه جمعه و جماعات و ... در یک طرف اختلاف و شخص آقای بنی صدر در یک طرف و جنابعالی موضع ناصح بی‌طرف داشته باشید؟ مردم چه فکر خواهند کرد؟ و بعداً تاریخ چگونه قضاوت می‌کند؟

۴- ما جایز نمی‌دانیم که میدان را برای حریف خالی بگذاریم و مثل بعضی از همراهان سابق، قیافه بی‌طرف بگیریم و به اصطلاح جنت مکان و بی‌آزار و زاهد جلوه کنیم، به خاطر حفاظت از خط اسلامی انقلاب در صحنه می‌مانیم و از مشکلات، مخالفتها و تهمتها نمی‌هراسیم و به صلاحیت رهبری جنابعالی ایمان داریم، ولی تحمل ابهام در نظر رهبر برایمان مشکل است. مگر اینکه بفرمائید، همین ابهام صلاح است. احتمال اینکه این ابهام در رابطه با خطوط سیاسی و فکری جاری و خطی که در ارتش تعقیب می‌شود، آثار نامطلوبی در تاریخ انقلابمان بگذارد، وادارم کرد به عنوان وظیفه روی این مطالب، صراحت و تأکید داشته باشم و امیدوارم مثل همیشه این جسارت را ببخشید.

۵- قبل از انتخابات ریاست جمهوری، به شما عرض کردیم که بینش آقای بنی‌صدر مخالف بینش اسلام فقاهتی است که ما برای اجرای آن تلاش می‌کنیم و اکنون هم بر همان نظر هستیم و شما فرمودید ریاست جمهوری مقام سیاسی است و کاری دستش نیست؛ امروز ملاحظه می‌فرمائید که چگونه در کار کابینه و ... می‌تواند کارشکنی کند و چگونه با استفاده از مقام، مجلس و دولت و نهادهای انقلابی را تضعیف می‌کنند و ما فقط می‌توانیم دفاع کنیم؛ چون تضعیف متقابل را با گفتن نواقص رئیس جمهور صلاح نمی‌دانیم و همان دفاع هم مشاجره تلقی می‌شود و بحق مورد مخالفت جنابعالی قرار می‌گیرد و آتش بس می‌دهید و خودتان هم دفاع لازم را نمی‌فرمائید که: اختلاف دو بینش است که یک طرف مصداق اسلامش غضنفرپور و سلامتیان و سعید سنجابی و طرف دیگر رجائی و گنابادی و منافی و موسوی و ... می‌باشند.

۶- در خصوص جنگ و فرماندهی ارتش، مطالب و احتمالات زیادی داریم. فرماندهی به خاطر ناهماهنگی و وحشت از نیروهای خالص اسلامی، مایل است نیروهای غیر اسلامی را در ارتش حاکم کند –که منافع مشترک پیدا کرده‌اند- و نیروهای خالص دینی را یا منزوی و یا منفصل نماید. خلبان شیرودی که سمبل ایمان و شجاعت و تلاش است، در پادگان ابوذر به من می‌گفت که امروز ایمان می‌جنگد نه تخصص و می‌خواهند دست مؤمنان را کوتاه کنند، ایشان همراه و همرزم خلبان شهید کشوری و خلبان شهید آشوری است. وحشت داشت و به من گفت پیامش را به شما بگویم و ضبط هم شده؛ احتمال اینکه مدیران جنگ به علل سیاسی طالب طولانی شدن جنگ باشند، وجود دارد و این احتمال تکلیف‌آور است. احتمالاً آقای بنی‌صدر به منظور تضعیف دولت و شاید –بعضی‌ها هم باشند- برای اجرای منویات آمریکا و ... مخصوصاً کمبود مهمات و اسلحه قابل توجه است. در این مورد لازم است، جنابعالی سریعاً فکری بفرمائید و بهتر است در یک جلسه طولانی و محرمانه با دوستان مورد اعتماد ارتشی نظیر صیاد شیرازی، نامجو، سلیمی، شیرودی و ... با حضور ماها در خدمتتان بحث و تصمیم‌گیری شود.

۷- ما «حزب جمهوری اسلامی» را با مشورت با شخص جنابعالی و گرفتن قول مساعدت و تأیید غیر مستقیم –من شخصاً در مدرسه علوی با شما در این باره مذاکره کردم- تأسیس کردیم و با توجه به اینکه قانون اساسی، تعداد احزاب را پذیرفته فکر می‌کنیم یک حزب اسلامی قوی برای تداوم انقلاب و حکومت اسلامی ضرورت دارد و جنابعالی هم روزهای اول در تهران و قم مکرراً تأیید فرمودید –ممکن است فعلاً فراموش کرده باشید- و اکنون اعتبار حزب از نفوذ شما تغذیه می‌شود –غیر مستقیم- ولی رنگ حمایت از روزهای اول کمتر شده. میل داریم لااقل در جلسات خصوصی نظر صریحی بفرمائید. اگر مایلید ما حزب را کنار بگذاریم، ما را قانع کنید و اگر لازم می‌دانید که حزب بماند باید جور دیگری عمل بشود و اگر همین‌گونه که عمل می‌فرمائید، مصلحت است ما را قانع کنید تا ما هم دوستان حزبی را قانع کنیم.

۸- اینجانب که جنابعالی را مثل جانم دوست دارم و روی زمین کسی را صالح‌تراز شما سراغ ندارم، گاهی به ذهنم خطور می‌کند که تبلیغات و ادعاهای دیگران شما را تحت تأثیر قرار داده و قاطعیت و صراحت لازم را –که از ویژگیهای شما در هدایت انقلاب بوده- در موارد فوق‌الذکر ضعیف‌تر از گذشته نشان می‌دهید، بسیاری از مردم هم متحیریند که چرا امام قاطع و صریح در این مسائل سرنوشت‌ساز صراحت ندارد. خدای نخواسته اگر روزی شما نباشید و این تحیر بماند، چه خواهد شد؟ واقعاً و حقاً ما انتظار داریم در مقام رهبری و مرجع تقلید اگر تعدیلی در شیوه حرکت ما لازم می‌دانید صراحتاً امر بفرمائید که مطیعیم؛ ما انتظار نداریم که نصایح ذووجوهی از رسانه‌های جمعی بشنویم، احضار کنید و امر بفرمائید.

۹- آخرین مطلب –که در ترتیب مطالب جایش اینجای نامه نیست- اینکه ما پس از پیروزی آقای بنی‌صدر برای اینکه ایشان خیالش از جانب ما راحت باشد، ایشان را به ریاست شورای انقلاب برگزیدیم و به جنابعالی پیشنهاد نیابت فرماندهی کل قوای ایشان را دادیم که سریعاً تصمیم بگیرند و کار کنند، اما ایشان به اینها هم قانع نشد و مرتباً کمبودها را متوجه ما می‌کرد و می‌گفت: « من می‌خواهم کار کنم ولی نمی‌گذارند»، در مرکز قدرت بود و دیگران را مقصر معرفی می‌کرد و امروز هم می‌بینید نقش اقلیت مخالف را. پس چه باید کرد؟ با سپاس و معذرت.

اکبر هاشمی 
۲۵/۱۱/۱۳۵۹

امام خمینی5 کلید واژه ی ((امامت‌محوری، امّت‌گرایی، عدالت‌گستری، و دوقطبی مستکبرین-مستضعفین.))مقابل 5 کلید واژه شرق و غرب ((آزادی، دموکراسی، و حقوق بشر_ امپریالیسم و برابری))گذاشتند ...

حال ببینید هاشمی رفسنجانی چگونه به تحریف 5 کلید واژه امام میپردازد :

فقط 5 روز بعد از رحلت امام اقای هاشمی امدند در دومین خطبه‌ی اولین نمازجمعه‌ی بعد از رحلت امام، راجع به ولایت فقیه دو جمله گفتند. یک : «ما نمی‌خواهیم بعد از رحلت امام خمینی به جانشین ایشان "امام" بگوییم». این همه دعوا داشتیم با شرق و غرب؛ امام حاضر شد شهید بهشتی را قربانی کند برای این کلمه؛ قانون اساسی پنج بار روی امامت ولی فقیه تأکید کرده، امام این را از سال 48 مطرح کرده، شما می‌گویی نمی‌خواهیم؟ به اسم اعزاز امام خمینی گفتند به جانشین‌اش نمی‌گوییم امام! انگار یکی به شما بگوید من چون خیلی شما را دوست دارم، افکار شما را می‌خواهم با شما دفن کنم! جمله‌ی دوم‌شان این بود : «خبرگان مرجع تعیین نکرده است». یعنی جانشین امام خمینی نه مرجع است و نه امام.

وقتی ایشان جای «امام» گذاشت «رهبر»، «امّت» شد «ملّت». یعنی عملاً سیستم ملت-رهبر انگلیسی‌ها را پذیرفتیم و سیستم امت-امامت امام خمینی را کنار گذاشتیم. وقتی «امّت» شد «ملّت»، عناصر امّت یعنی «خواهران و برادران قرآنی» -که وظایفی مثل امر به معروف و نهی از منکر نسبت به هم دارند-، تبدیل شدند به عناصر ملت یعنی «شهروند» و « هموطن».

اما کلمه‌ی سوم یعنی «عدالت»؛ مقدس‌ترین کلمه‌ای که آقای هاشمی در دوران ریاست‌جمهوری‌شان ابداع و تحمیل کردند به نظام اسلامی، کلمه‌ی «توسعه» بود. فرق عدالت و توسعه این بود که «عدالت» را خدا و پیغمبر (ص) و علی مرتضی (ع) تعریف می‌کنند، اما «توسعه» را صندوق بین‌المللی پول و بانک جهانی و صهیونیست‌های عالَم

در عرصه‌ی بین‌الملل هم دو کلیدواژه‌ی قرآنی «مستکبرین» و «مستضعفین» را ایشان اصلاح کردند و گفتند «مستکبرین» فحش و توهین‌آمیز است! به جایش بگوییم «قدرت‌های جهانی»! خب وقتی گفتی «مستکبرین» باید با آن‌ها «مبارزه» کنی، اما وقتی گفتی «قدرت‌های جهانی» باید با آن‌ها «تعامل» کنی. «مستضعفین» را هم کردند «قشر آسیب‌پذیر»؛ یعنی آدم‌های بی‌عرضه‌ای که خودشان پذیرای آسیب‌اند! پنج کلیدواژه‌ی قرآنی امام خمینی که اساس گفتمان نهضت اسلامی بود، توسط ایشان تغییر پیدا کرد به همان کلیدواژه‌هایی که دشمنان می‌خواستند.

بسم الله الرحمن الرحیم

با یاری خداوند متعال و با سلام و صلوات به انبیاء بزرگوار الهی و ائمه معصومین صلوات علیهم اجعمین.......

حال که مسئولان نظامی ما اعم از ارتش و سپاه که خبرگان جنگ می‌باشند، صریحاً اعتراف می‌کنند که ارتش اسلام به این زودی‌ها هیچ پیروزی به دست نخواهند آورد و نظر به این که مسئولان دلسوز نظامی و سیاسی نظام جمهوری اسلامی از این پس جنگ را به هیچ وجه به صلاح کشور نمی‌دانند و با قاطعیت می‌گویند که یک دهم سلاحهایی را که استکبار شرق و غرب در اختیار صدام گذارده‌اند به هیچ وجه و با هیچ قیمتی نمی‌شود در جهان تهیه کرد و با توجه به نامه تکان دهنده فرمانده سپاه پاسداران که یکی از ده‌ها گزارش نظامی سیاسی است که بعد از شکست‌های اخیر به اینجانب رسیده و به اعتراف جانشینی فرمانده کل نیروهای مسلح،فرمانده سپاه یکی از معدود فرماندهانی است که در صورت تهیه مایحتاج جنگ معتقد به ادامه جنگ می‌باشد و با توجه به استفاده گسترده دشمن از سلاحهای شیمیایی و نبود وسائل خنثی کننده آن، اینجانب با آتش بس موافقت می‌نمایم و برای روشن شدن در مورد اتخاذ این تصمیم تلخ به
نکاتی از نامه فرمانده سپاه که در تاریخ 2/4/67 نگاشته است اشاره می‌شود، فرمانده مزبور نوشته است تا پنج سال دیگر ما هیچ پیروزی نداریم، ممکن است در صورت داشتن وسائلی که در طول پنج سال به دست می‌آوریم قدرت عملیات انهدامی و یا مقابله به مثل را داشته‌ باشیم و بعد از پایان سال 71 اگر ما دارای 350 تیپ پیاده و 2500 تانک و 3000 توپ و 300هواپیمای جنگی و 300 هلیکوپتر ...که از ضرورتهای جنگ در آن موقع است - داشته باشیم می‌توان گفت به امید خدا بتوانیم عملیات آفندی داشته باشیم. وی می‌گوید قابل ذکر است که باید توسعه نیروی سپاه به هفت برابر و ارتش به دو برابر و نیم افزایش پیدا کند، او آورده است البته آمریکا را هم باید از خلیج فارس بیرون کنیم والا موفق نخواهیم بود.
این فرمانده مهمترین قسمت موفقیت طرح خود را تهیه به موقع بودجه و امکانات دانسته است و آورده است که بعید به نظر می‌رسد دولت و ستاد فرماندهی کل قوا بتوانند به تعهد عمل کنند. البته با ذکر این مطالب می‌گوید باید باز هم جنگید که این دیگر شعاری بیش نیست. آقای نخست وزیر از قول وزرای اقتصاد و بودجه وضع مالی نظام را زیر صفر اعلام کرده‌اند، مسئولان جنگ می‌گویند تنها سلاحهائی را که در شکستهای اخیر از دست داده‌ایم به اندازه تمام بودجه‌ای‌ است که برای سپاه و ارتش در سال جاری در نظر گرفته شده بود. مسئولان سیاسی می‌گویند از آنجا که مردم فهمیده‌اند پیروزی سریعی به دست نمی‌آید شوق رفتن به جبهه در آنها کم شده است. شما عزیزان از هر کس بهتر می‌دانید که این تصمیم برای من چون زهر کشنده است ولی راضی به رضای خداوند متعال هستم و برای صیانت از دین او و حفاظت از جمهوری اسلامی اگر آبروئی داشته باشم خرج می‌کنم، خداوندا ما برای دین تو قیام کردیم و برای دین تو جنگیدیم و برای حفظ دین تو آتش بس را قبول می‌کنیم.

خداوندا تو خود شاهدی که ما لحظه‌ای با آمریکا و شوروی و تمام قدرتهای جهان سرسازش نداریم و سازش با ابرقدرتها و قدرتها را پشت کردن به اصول اسلامی خود می‌دانیم. خداوندا در جهان شرک و کفر و نفاق در جهان پول و قدرت و حیله و دوروئی ما غریبیم، تو خود یاریمان کن. خداوندا در همیشه تاریخ وقتی انبیاء و اولیا و علماء تصمیم گرفته اند مصلح جامعه گردند و علم و عمل را در هم آمیزند و جامعه‌ای دور از فساد و تباهی تشکیل دهند با مخالفتهای ابوجهل‌ها و ابوسفیان‌‌های زمان خود مواجه شده‌اند.

خداوندا، ما فرزندان اسلام و انقلابمان را برای رضای تو قربانی کردیم غیر از تو هیچکس را نداریم ما را برای اجرای فرامین و قوانین خود یاری فرما، خداوند از تو می‌‌خواهم تا هر چه زودتر شهادت را نصیبم فرمائی. گفتم جلسه‌ای تشکیل گردد آتش بس را به مردم تفهیم نمایند.
مواظف باشید ممکن است افراد داغ و تند با شعارهای انقلابی شما را از آنچه صلاح اسلام است دور کنند، صریحا می‌گویم باید تمام همتتان در توجیه این کار باشد. قدمی انحرافی حرام است و موجب عکس العمل می‌شود.
شما می‌دانید که مسئولان رده بالای نظام با چشمی خونبار و قلبی مالامال از عشق به اسلام و میهن اسلامی‌مان چنین تصمیمی گرفته‌اند خدا را در نظر بگیرید و هر چه اتفاق می‌افتد از دوست بدانید، و السلام علینا و علی عباد الله الصالحین.

روح‌الله الموسوی الخمینی

شنبه 25/تیر/67

آیت الله خامنه اي ، رئيس جمهور، طي نامه اي به محضر امام خميني اعلام داشته بود :
.. . پيشنهاد مشخص اينجانب كه قبلا نيز كتبا و شفاها معروض گرديده ، اين است كه :
1- كليه امور مربوط به نيروهاي مسلح ، ارتش ، سپاه ، ژاندارمري اعم از عمليات ، پشتيباني ، امور سازماني و اداري و غيره به شخص واحدي مفوض و محول گردد.
2- شخص مزبور از سوي حضرتعالي موظف گردد كه امور را از نزديك و با قاطعيت تمشيت كند.
3- دادگاه نيروهاي مسلح موظف گردد كه در تعقيب قضايي متهمين و اجراي محكوميتها به طور كامل از نظر و دستور وي تبعيت كند. با توجه به همه جوانب ، به نظر اينجانب ، تنها فرد مناسب براي تصدي اين مسئوليت مهم ، جناب آقاي هاشمي رفسنجاني است . امام خميني در پاسخ چنين مرقوم فرمودند:
بسم الله الرحمن الرحيم
جناب حجت الاسلام آقاي حاج شيخ علي اكبر هاشمي رفسنجاني - دامت افاضاته
با توجه به درگيري روياروي امريكاي جهانخوار عليه اسلام و ايران و هماهنگي غرب و شرق و ارتجاع منطقه در مبارزه با انقلاب اسلامي و جلوگيري از پيروزي اسلام ،به پيشنهاد رئيس جمهور محترم ، جناب حجت الاسلام آقاي خامنه اي - دامت افاضاته -جنابعالي را با تمام اختيارات به جانشيني فرماندهي كل قوا منصوب مي نمايم . و جنابعالي موظف به اجراي دستورات ذيل مي باشيد:
1- ايجاد ستاد فرماندهي كل تا تهيه زمينه وحدت كامل .
2- هماهنگي كامل ارتش ، سپاه ، بسيج و نيروهاي انتظامي در تمامي زمينه هاي دفاع مقدس اسلام . بديهي است انسجام و ادغام مورد قبول و صحيح ادارات و سازمانهاي مربوط و پشتيباني كننده در هماهنگي نيروهاي مسلح نقش اساسي را دارا خواهند بود.
3- تمركز صنايع نظامي و تهيه مايحتاج دفاع مقدسمان و انسجام امكانات تعميراتي ،پشتيباني ، فني ، مهندسي ، رزمي ، آموزشي و تحقيقاتي و نيز بسيج همه امكانات و ابزار درجهت اهداف مشخص از سوي فرماندهي كل .
4- سعي در استفاده هر چه بهتر از امكانات و نيروها؛ و جلوگيري از به كار گرفتن امكانات مادي و معنوي در غير موارد ضروري . و در همين راستا، حذف يا ادغام سازمانها و تشكيلات تكراري و غيرضروري .
5- تمركز امور تبليغي و فرهنگي نيروهاي مسلح در تمام زمينه ها.
6- استفاده درست و قاطع از قوانين دادگاه نظامي در زمان جنگ و تنبيه متخلف در هررده .
7- بهره برداري صحيح از كمكهاي مردمي در تمامي زمينه ها.
قواي مقننه و اجراييه و قضاييه موظفند تمامي امكانات و سياستهاي خود را در جهت نيازهاي جنگ به كار گيرند.
از مردم عزيز ايران و نيروهاي نظامي و انتظامي مي خواهم تا با صبر و شكيبايي انقلابي و با قدرت و استقامت در مقابل توطئه هاي استكبار جهاني ايستادگي نمايند؛ ومطمئن باشند كه پيروزي از آن صابران است . جهان امروز غرق در نامردميها وحيله هاست ؛ و شما ياران اسلام در اوج قداست و شرافت مي باشيد. من به همه شما دعامي كنم ، خداوند يار و پشتيبان مبارزان راه خدا باد. توفيق جنابعالي را از خداي تعالي مسئلت دارم . والسلام عليكم و رحمه الله .
روح الله الموسوي الخميني

بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم

فامیل بازی هاشمی در سفرهای خارجی

 هاشمی در دوران ریاست مجلس و ریاست‌جمهوری (دهه شصت و هفتاد) در خاطراتش به سفرهای خارجی و کاری خود اشاره می‌کند، سفرهایی که اقوام و فامیل هاشمی همراهش بوده‌اند.

سفرهای خارجی در سال ۱۳۶۴

خاطرات سال ۱۳۶۴ هاشمی رفسنجانی نشان می‌دهد که در سفرهای کاری و مهم هاشمی به لیبی و سوریه و چین و ژاپن، برخی افراد خانواده او نیز همره او بوده‌اند.

پنج‌شنبه ۳۰ خرداد ۱۳۶۴: (سفر لیبی و سوریه)

«...عازم لیبی هستم. وقت هم کم دارم... ساعت ده و نیم به‌وقت‌تهران و هشت صبح به‌وقت لیبی وارد طرابلس شدیم. "سرگرد عبدالسلام جلود" عضو شورای فرماندهی لیبی با مراسم رسمی نظامی استقبال کرد. به هتل کبیر در ساحل دریای مدیترانه رفتیم. مذاکرات مقدماتی انجام شد. شام خوردیم و خوابیدیم. مهدی و یاسر هم با من هستند.»

جمعه ۳۱ خرداد ۱۳۶۴: (سفر لیبی و سوریه)

«... به اقامتگاه برگشتیم که کاخ ولیعهد سابق لیبی برادرزاده ملک ادریس است... ساعت یک بامداد به هتل رسیدیم و خسته خوابیدیم. یاسر و مهدی بعد از مدتی رسیدند.»

شنبه ۱ تیر ۱۳۶۴: (سفر لیبی و سوریه)

«نزدیک طلوع آفتاب برای نماز بیدار شدم و دیگر نخوابیدم. کم‌خوابی دارم. منظره طلوع آفتاب در ساحل مدیترانه که از روی تختخواب مشهود است، خیلی زیباست. مواردی را که باید در بیانیه مشترک بیاوریم مسائل جنگ و لبنان و فلسطین یادداشت کردم که به وزارت خارجه بدهم...»

چهارشنبه ۵ تیر ۱۳۶۴: (سفر به چین و ژاپن)

«برای انجام کارهای قبل از سفر به چین و ژاپن به دفترم آمدم. درباره همراهان و برنامه‌ها تبادل‌نظرهایی شد... محسن هم از رفسنجان آمده بود که با من به سفر بیاید. ساعت شش به فرودگاه مهرآباد آمدیم و مصاحبه‌ای کردم و سپس با مراسم رسمی حرکت کردیم با دو هواپیما و حدود ۱۰۰ نفر همراه _شامل ۱۲ نفر از نمایندگان مجلس و جمعی از معاونان رئیس‌جمهور و وزرا و وزیر امور خارجه و خبرنگاران و ... تمام شب در پرواز بودیم...»

چهارشنبه ۱۲ تیر ۱۳۶۴: (سفر به چین و ژاپن)

«مهدی را بیدار کردم که صبحانه بخورد و با بچه‌ها دنبال کارش برود. حسن فرزند احمد آقا هم مثل بچه‌های من _ یاسر و مهدی _ همراه ما بود.»

سفرهای خارجی سال ۱۳۶۸

سه‌شنبه ۳۰ خرداد ۱۳۶۸: (سفر به مسکو)

«عفت و بچه‌ها را قبلاً به محل آورده بودند. بعد از استراحت و نماز، همراه سفیرمان آقای نوبری با اتومبیل تشریفات در خیابان‌های مسکو گشتیم. خیابان‌ها وسیع و تمیز و سرسبز است. کنار دانشگاه مسکو و پانوراما پیاده شدیم. در موزه پانوراما فضاهای جالبی از منظره آخرین جنگ‌های ناپلئون و روس‌ها و شکست نهایی ناپلئون است...»

سفرهای خارجی در سال ۱۳۷۱

شنبه ۱۸ اردیبهشت ۱۳۷۱: (سفر به ترکمنستان)

«ساعت نه صبح با وزیران بازرگانی، اقتصاد، راه و ترابری، امور خارجه، نفت، محسن، مهدی و یاسر برای سفر به ترکمنستان به فرودگاه رسیدیم. قرار بود عفت و فاطی و فائزه هم باشند. ولی به خاطر عدم آمادگی همسر رییس‌جمهور ترکمنستان برای استقبال منصرف شدند...»

دوشنبه ۹ شهریور ۱۳۷۱: (سفر به اندونزی)

«... کمی در سالن نشستیم و با آقای سوهارتو رییس‌جمهور اندونزی احوال‌پرسی کردیم... سر شب رفتیم مقداری شهر را گشتیم. خیابان‌های نبحل و بحرین و سودرمن که از مهم‌ترین‌اند. آقای قریشی سفیرمان توضیحات خوبی داد. برگشتیم و شام خوردیم و برنامه‌های تلویزیون را تماشا کردیم. بچه‌ها به هتل رفتند و من و عفت و یاسر و جمعی از پاسداران ماندیم...»

جمعه ۱۳ شهریور ۱۳۷۱: (سفر به اندونزی)

«... عفت و بچه‌ها هم امروز تا عصر برنامه‌های متعددی داشته‌اند و سرگرم بوده‌اند؛ راضی‌اند.»

روحانی ۱۶ شهریور ۹۳:ما از رکود عبور کردیم/ روحانی ۲۹ دی ۹۴: بزرگترین مشکل کشور رکود است

پرده اول: از رکور عبور کردیم!

شهریور ماه ۹۳ بود که روحانی در مشهد مقدس و در حرم مطهر رضوی گفت: "ما به شما قول داده بودیم که بر رکود غالب خواهیم شد، ما طرح لازم برای عبور از رکود را آماده کرده‌ایم؛ بخشی از آن را که نیاز به قانون داشت تقدیم مجلس شورای اسلامی کرده‌ایم، اما امروز در کنار حرم علی‌ابن موسی‌الرضا(ع) به ملت ایران اعلام می‌کنم ما خوشبختانه از رکود عبور کردیم."

اما چند روز پس از اعلام این خبر توسط روحانی تناقض‌گویی‌های مسئولان دولتی در این خصوص آغاز شد و اوج این تناقض‌ها در دولت نه همان نامه ۴وزیر، که صحبت‌های حسن روحانی در ۲۹ دی ماه ۹۴ بود.

پرده دوم: امروز مشکل ما رکود است!

روحانی روز گذشته(۲۹دی) در همایش "اجرای برجام" با بیان اینکه امروز بزرگترین مشکل کشور بیکاری، رکود و نبود رونق اقتصادی است، خاطرنشان کرد: کشور ما با خیلی از مشکلات ساختاری اقتصادی روبه‌رو است و من در نطق بودجه به برخی از آنان در مجلس شورای اسلامی اشاره کردم که ما در ۵ سال پیش رو باید چه کنیم تا از این مشکلات عبور کنیم.

اما با توجه به اظهارت رئیس جمهور و وزرا سوالی برای مردم به وجود می آ‌ید و آن سوال این است که "کدام را باور کنیم؟" آیا از رکود عبور کرده‌ایم یا رکود بزرگترین مشکل کشور است؟!

امروز مشکل اصلی ما بیکاری و رکود است و مشکل اصلی ما نبود رونق است و خیلی از مشکلات ساختاری و اقتصادی است.»